Б. Занданхүү — Харанхуй цээжинд лаа асаадаг гэрэлт өдрүүдийг зүхнэм
Харанхуй цээжинд лаа асаадаг гэрэлт өдрүүдийг зүхнэм
Хамтдаа гуниглацгаадаг бүрхэг өдөр, бүрхэг өдрийг л хүснэм
Асгарсан бороо, алдарсан нулимс хөрс шороо мэт цээжинд минь шингэдэг
Аяа, тэр бүрхэг өдөр, бүрхэг тэнгэрт л хайртай би
Гэгээн сэрлийн асаасан лаа цоролзон бадрахад нэг л хэсэгтээ
Гэнэн тэнэгхэн, омог бардам, инээд алдан алхдаг
Гэнэт гунигийн салхинд навч хийсэж, сэтгэл дэрвэхэд лаа дөлж
Гэрэлгүй харанхуйн дунд унтраад урссан нулимс нь л халуунаараа царцан үлддэг.
Ай, лааны нулимс, лааны нулимс зүрхийг минь бүлээцүүлж чадахгүй
Асгарсан бороон дуслаас дотно юм энэ мөчид үгүй...
Харанхуй цээжинд гэрэл асаадаг нарт өдрүүдийг зүхнэм
Хамтдаа гуниглацгаадаг бүрхэг өдөр, бүрхэг өдрийг л хүснэм.